Hebben teckels gezondheidsproblemen?

De gezondheid van je teckel.

Teckels zijn over het algemeen sterke en gezonde honden. De teckel heeft korte poten in verhouding tot zijn lichaam. Hij is gespierd, compact en laag bij de grond met een langgerekte rug. De teckel is lichtvoetig en erg behendig. Ze hebben een trotste kop met vriendelijke ogen. De oren zijn vrij lang en afhangend. Een spitse smalle neus en hun poten zijn gebouwd om te graven. De poten hebben brede nagels en de tenen liggen dicht bij elkaar om goed te kunnen graven. De grote voet kussentjes beschermen de hond bij het graven en het lopen in het bos.

Ze hebben een lang leven en doorgaans weinig gezondheidsproblemen. Toch kunnen, net als bij andere hondenrassen, erfelijke aandoeningen voorkomen. Het is belangrijk om de gezondheid van je teckeltje goed in de gaten te houden, zodat eventuele problemen tijdig kunnen worden opgelost of voorkomen.

1. De gezondheid van je teckel.
2. Ruggenmerg aandoeningen.
   1. Intervertebrale discusdegeneratie:
   2. Hernia nuclei pulposi (HNP):
3. Hart- en vaatziekten
   1. Myxomateuze mitralisklepinsufficiëntie:
   2. Portosystemische shunt:
4. Erfelijke oog-afwijkingen
   1. Cataract:
   2. Distichiasis:
   3. Glaucoom:
5. Dierenarts en gezondheid.

Ruggenmerg aandoeningen.

Door de typerende bouw van een teckel; langgerekt en laag op de poten, kunnen er problemen aan de rug ontstaan. Factoren die een rol spelen zijn erfelijke aanleg en impact op de wervelkolom. Het gaat dan om onverwachte impact zoals een val of sprongen zonder de controle van spieren.

Intervertebrale discusdegeneratie:

Ze hebben een hoog risico op intervertebrale discusdegeneratie. Hierbij worden de tussenwervelschijven, die normaal zorgen dat de ruggenwervels stabiel blijven, langzaam afgebroken. Omdat de wervels minder stabiel worden kunnen de zenuwen in het ruggenmerg makkelijker beschadigen. Dit is ook een normaal verouderingsproces, alleen bij teckels kan dit al op jongere leeftijd voorkomen.

Hernia nuclei pulposi (HNP):

Hernia nuclei pulposi (HNP) is een aandoening die de tussenwervelschijven treft. Bij deze aandoening steekt het centrale deel van een schijf uit, waardoor de zenuwen worden samengedrukt.

Beide aandoeningen zijn erg pijnlijk en in ernstige gevallen raakt de hond verlamd. De behandeling bestaat uit een operatie waarbij het resultaat niet altijd goed is. De behandeling kan ook bestaan uit pijnstilling, rust en fysiotherapie.

Milde klachten kunnen eruit zien als:

• Minder actief of minder enthousiast voor activiteiten waarvoor de hond dat eerder wel was (wandelen, spelen, eten)
• Veranderd lichaamsgebruik; minder kwispelen of uitrekken, minder of anders zitten, anders liggen dan voorheen
• Anders lopen qua lichaamshouding of gebruik van de poten
• Terugtrekken door bijvoorbeeld onder de tafel te gaan liggen of in de bench
• Wat slepen met de achterpoten. Soms is dat hoorbaar sloffen; soms alleen te zien aan meer dan gemiddeld afgesleten nagels van de achterpoten en/ of voorpoten

Ernstiger klachten kunnen eruit zien als:

• Pijn uitingen bij onverwachte bewegingen of benadering door andere honden of mensen
• De kop of hals niet durven bewegen
• Slecht gecoördineerd lopen; alsof de voorpoten en achterpoten niet bij elkaar horen
• Slapte of zelfs verlamming van achter- en/ of voorpoten
• Niet kunnen of durven plassen of poepen, alleen al vanwege de houdingen die daarvoor vereist zijn
• Opgetrokken rug

Er zijn wel manieren om ervoor te zorgen dat de kans op rugproblemen verminderd. Zorg ervoor dat de hond in goede conditie blijft en niet te dik wordt. Er wordt ook geadviseerd dat de hond geen trap mag lopen of springen.

Er zijn wel tegenstrijdige berichten over springen en traplopen. Als een hond zeer actief is en gewend is aan diverse bewegingen dan ontwikkeld de hond veel meer spierkracht en zullen de pezen rondom gewrichten beter ontwikkeld zijn. Dit kan ervoor zorgen dat de kans op rugproblemen juist weer kleiner wordt. Studies geven geen bewijs dat het ontzien van de hond de kans op rugproblemen verminderd.

Hart- en vaatziekten

Myxomateuze mitralisklepinsufficiëntie:

Hartfalen door lekkende hartkleppen. Myxomateuze mitralisklepinsufficiëntie is een aandoening die de kleppen van het hart kan vervormen waardoor ze niet meer goed kunnen sluiten.

Dit veroorzaakt moeilijkheden met de bloedcirculatie die uiteindelijk kunnen leiden tot hartfalen. Medicijnen kunnen de levensduur van de hond verlengen, maar er is er geen behandeling om de hartkleppen te repareren. 

Door de afwijking aan de linkerhartklep stroomt een deel van het bloed terug naar de linkerboezem. Hierdoor neemt de hoeveelheid bloed in de linkerharthelft toe, waardoor het hart harder moet pompen om het bloed weer weg te pompen. Doordat de lekkage aanwezig blijft, zal het hart steeds harder en harder moeten pompen en raakt uiteindelijk uitgeput. Dit leidt uiteindelijk tot (linker)hartfalen.

Het hart kan niet meer efficiënt bloed pompen naar de rest van het lichaam, waardoor het in het hart blijft ophopen. Als er een probleem is met de linkerhelft van het hart, zal het bloed zich blijven ophopen in de vaten vlak voor het hart. Het bloed stroomt vanuit de rechterhelft van het hart door de longvaten naar de linkerhelft. Hierdoor hoopt het bloed zich op in deze vaten, wat uiteindelijk leidt tot vochtuittreding door het verhoogde volume en de druk in de vaten. Dit kan vochtophoping in de longen veroorzaken, wat de ademhaling bemoeilijkt en hoesten bij de hond veroorzaakt.

De behandeling bestaat uit het geven van medicijnen die de verschijnselen kunnen oplossen of verminderen. Voor de oorzaak is geen behandeling mogelijk.

Portosystemische shunt:

Portosystemische shunt. Een levershunt is een aangeboren afwijking die bij veel hondenrassen voorkomt. De bloedvaten die afkomstig zijn uit het gebied van de maag, darmen en andere ingewanden behoren via de poortader met de lever verbonden te zijn. Wanneer deze bloedvaten, vol met giftige ‘afvalstoffen’ uit de maag en darmen, niet met de lever verbonden zijn, kan de lever het bloed niet zuiveren. Het gevolg hiervan is dat er meer giftige afvalstoffen zoals ammoniak in het lichaam aanwezig zijn. Bij dieren met een portosystemische levershunt is dit het geval; er is een extra bloedvat aangelegd dat om de lever heen loopt waardoor de lever het bloed niet kan zuiveren. 

De verschijnselen van een levershunt kunnen op hele jonge leeftijd openbaren maar het kan ook jaren duren voordat de symptomen zich openbaren. Bovendien kunnen de verschijnselen vrij vaag zijn en ze hoeven niet allemaal voor te komen. Ook hoeven de verschijnselen niet continu voor te komen.

• Sloomheid
• Sneller moe zijn
• Veel drinken en veel plassen
• Achterblijven in de groei
• Gewichtsverlies
• Misselijkheid
• Wisselende eetlust
• Speekselen/kwijlen
• Diarree
• Braken
• Vaak kleine plasjes doen, persen op de urine
• ‘Hersenverschijnselen’; dronken lopen, moeilijk slikken, omvallen, in cirkels lopen, door de muur heen willen lopen, toevallen hebben, plotseling in slaap vallen, slecht op prikkels reageren.

Erfelijke oog-afwijkingen

Cataract:

Cataract is een oogaandoening waarbij de transparantie van de lens afneemt. Dit kan zich beperken tot een deel van de lens maar het kan ook de gehele lens aandoen. De lens wordt witter en het lijkt daarom ook of de ogen een witte waas bevatten. Als de lens helemaal is aangetast dan zal dit leiden tot blindheid. Meestal treed dit op bij de oudere hond maar het komt ook voor bij jongere honden.

De diagnose wordt gesteld op basis van de verschijnselen en de bevindingen van een uitgebreid oogonderzoek.

De aandoening kan behandeld worden middels een operatie waarbij de witter geworden inhoud van de lens verwijderd en vervangen wordt door een kunstlens.

Distichiasis:

Bij distichiasis groeien haren vanuit de vrije ooglidrand waarin zich normaal geen haarzakjes bevinden. Als de haren naar het hoornvlies gericht zijn, zullen zij het hoornvlies irriteren en kunnen zelfs voor krasjes op het hoornvlies zorgen. De hond zal overvloedig tranen (door irritatie van de oogbol), een natte onderooglidrand hebben en er kan sprake zijn van verkleuring van het hoornvlies door irritatie en het ingroeien van bloedvaatjes in het hoornvlies. De haartjes zelf zijn zonder loep slecht zichtbaar, soms is een slijmpropje dat vaak aan de haar blijft hangen wel met het blote oog te zien.

De diagnose wordt gesteld op basis van de verschijnselen en bevindingen van het lichamelijk onderzoek en een uitgebreid oogonderzoek.

De behandeling bestaat uit het verwijderen van de afwijkend geplaatste haren. De haren moeten volledig worden verwijderd door ze te vernietigen, te bevriezen of eruit te snijden. Dit wordt door een oogspecialist uitgevoerd.

Glaucoom:

Glaucoom (groene staar) is een oogaandoening waarbij toegenomen vloeistofdruk in het oog (verhoogde intra-oculaire druk) schade veroorzaakt aan het netvlies en oogzenuw met blindheid tot gevolg. Glaucoom ontstaat door een stoornis in de balans tussen productie en afvoer van oogvocht. Volledige blindheid kan optreden binnen 24 uur of in milde vorm na weken of maanden.

Glaucoom is, zeker wanneer het acuut ontstaat, een zeer pijnlijke aandoening. De hond wil niet worden aangeraakt op zijn kop door de pijn, stopt vaak met eten en trekt zich terug. Door de verhoogde druk in het oog wordt de oogbol groter, waardoor deze meer uit de oogkas komt. Het hoornvlies kan blauwwit verkleuren, waarbij soms duidelijk de oogvaten zichtbaar worden.

De diagnose wordt gesteld op basis van de verschijnselen en bevindingen bij lichamelijk onderzoek, aangevuld met een uitgebreid oogonderzoek. Voor bepaalde rassen is een DNA-test beschikbaar die erfelijke drager- en lijderschap van een bepaalde vorm van glaucoom kan aantonen.

Er dient snel en adequaat te worden behandeld, omdat de aandoening in een korte tijd kan leiden tot blijvende schade aan het netvlies en de oogzenuw en daardoor blindheid kan veroorzaken. De behandeling bestaat uit speciale oogmedicatie om de druk in de oogbol te laten afnemen.

Dierenarts en gezondheid.

Om uw teckel gezond te houden zijn regelmatige controles bij de dierenarts geen overbodige luxe. De hond gaat sowieso jaarlijks naar de dierenarts voor de vaccinaties. Tijdens dit bezoek zal de dierenarts ook altijd de hond even nakijken. Tevens is dit een goed moment om vragen te stellen over de verzorging van de hond.

De teckel op een gezond gewicht houden is erg belangrijk. Overgewicht is voor elke hond slecht maar voor een teckel helemaal omdat ze een lange rug hebben. Er is dan een te hoge belasting voor de rug van de hond. Bij veel dierenwinkels of tuincentra staan weegschalen in de winkel. Wij lopen geregeld even langs om de hond te wegen en weten dan zeker dat hij mooi op gewicht blijft.